کودکم...

جهان بی خنده های تو معنا نخواهد داشت .

 اگر تو نباشی ، هیچ بهاری حتی اگر لبریز شکوفه باشد ، دیدن ندارد .

 
اگر تو نبودی ، باران ها همه دلگیر می شدند و هیچ مادری عاشقانه زیر باران ها ، بی چتر لبخند نمیزد .


 اگر تو نبودی ، آسمان با همه ی حجم آبیش ، در چشم های همیشه خیس هر پدری ،


 دلگیر تر از چهار دیواری کوچکی می شد که به زندانی کوچک بیش نمیماند.

 
اگرتو نبودی ، شمعدانی های لب پنجره ، اینگونه زیبا گل نمی کردند و عطر سیب دیگر معنایی نداشت.

 
اگر کودک نبود ، نه پدر معنا داشت ، نه هیچ مادری بهشتی می شد .

 
اگر کودکان نبودند ، شکوفه های زندگی به بهار نمی رسیدند و خانواده ،


بی مفهوم ترین واژه ای می شد که در لغت نامه ها می شد پیدا کنی.

 
کودکان ، باغچه هایی از امیدند که از شکوفه های انار لبریز است .

 
هرکودک ، گلدانیست که از زیباترین گل های معطر ، خانه ها را به نزدیک ترین بهار ها گره زده است .

 
کودکان، نزدیکترین راه های رسیدن به عشق را از پرنده ها بهتر بلدند.

 
کودکان ، از تمام ستاره ها و پرنده ها به آسمان نزدیک ترند.

 
اگر روزی می آمد که جهان خواب هیچ کودکی را نمیدید، بی شک صداقت به آخر می رسید و دوستی و مهربانی ،

 پشت اندوه های بزرگ بزرگ سالی هامان گم می شد .

 
این روز ها اگر عاشقانه سپری می شوند به عشق بودن شماست .

 
دنیا با کودکان همیشه زیباست ، زیبا تر از همه ی روز هایی که سراغ داریم .

 
دنیای کودکانه ، صمیمی ترین دنیایی است که هر لحظه بارها آرزو می کنیم تا


 کاش می شد یک بار دیگر به این دنیای کودکانه قدم بگذاریم !!!

 
کاش دنیا همیشه کودک بماند و کودکانه ترانه های عاشقانه اش را لالایی شبهای بی خوابی مان کند!
 

کاش دنیا به زیبایی روز های کودکی می شد !!

 
کاش کودکان ، صمیمیتشان را همچون دوستی های بی ریایشان فراگیر می کردند !

 
کاش دنیا سراسر کودکانه می شد و ما کودک!!

/ 0 نظر / 7 بازدید